خواص آشپزی در ظروف مسی

به گزارش وب گردي خبرگزاري صدا وسيما؛ در طول دهه‌های مختلف، مردم توانستند انواع مختلفی از ظروف را از مواد مختلف تولید کنند برخی از ظروف غذا وجود دارند، که واقعا برای سلامتی بدن مفید هستند و در مقابل برخی از مواد  حاوی مواد شیمیایی سمی، جیوه و سایر عناصر مضر برای بدن مضر هستند.
برخی تحقیقات علمی نشان می‌دهد که، داشتن مقدار کمی مس در بدن، می‌تواند تاثیر مثبتی بر سلامتی کلی بدن داشته باشد؛ برخی از فواید  آشپزي و خوردن در ظروف مسي  را در اين مطلب وب گردي آورده ايم:

افزایش سلامت پوست:
مس، پوست‌های آسیب دیده و خشک را درمان می‌کند، همچنین باعث تولید سلول‌های سالم پوست می‌شود؛ نوشیدن در فنجان مسی نیز، باعث افزایش کشش (خاصیت الاستیسیته) و سلامت پوست می‌شود.

تقویت مو:
این فلز، باعث تولید ملانین در بدن می‌شود که می‌تواند سلامت مو را بازگرداند و باعث رشد سریع مو شود.

 

کمک به طحال و کبد:
به عملکرد طحال و کبد ما کمک می‌کند، و همچنین به عملکرد مناسب چندین عضو دیگر نیز کمک می‌کند.

 

بهبود سلامت قلبی عروقی:
مقدار کمی از مس، می‌تواند انسداد شریان‌ها را از بین ببرد و همچنین باعث جلوگیری از ایجاد پلاک‌هایی می‌شود که، باعث انسداد رگ‌های خونی می‌شوند.

تحریک مغز:
مس می‌تواند، بدن را برای تولید میلین تحریک کند، که این باعث افزایش سرعت عملکرد مغز می‌شود.

تسکین و آرامش مفاصل:‌
می‌تواند بیماری آرتروز را بهبود دهد و غضروفی را که باعث مشکلات مفصلی شده را بازسازی کند، که به درمان مفاصل درد و تورم مفاصل، کمک می‌کند.

ایمنی و نکات مهم هنگام استفاده از ظروف مسی:
قابلمه‌های مسی که با موادی مانند قلع و استیل ضد زنگ ترکیب شده اند، می‌توانند شما را از مسمومیت مربوط به مس محافظت کنند. فلز، به راحتی با برخی از غذا‌ها حل می‌شود و مقدار زیاد آن می‌تواند باعث حالت تهوع، استفراغ و اسهال شود.
طبق گفته سازمان غذا و دارو، غذا‌های اسیدی، سبب حل شدن مس از ظروف آشپزی به غذا می‌شود، اگر از قابلمه‌ها و ماهیتابه‌های مسی محافظت نشده و ترکیب نشده با سایر فلز‌ها استفاده می‌کنید، اسیدیته غذا‌ها را مورد مطالعه قرار دهید.

 

اگر مس بیش از نیار بدن وارد بدن شود در کبد رسوب کرده و مسمومیت ایجاد می‌کند همچنین تجمع مس در بدن موجب بروز تهوع و سر درد می‌شود. مس اگر وارد غذا شود جذب کلسیم و آهن را مختل می‌کند و ظروف مسی باید لعاب داشته باشد و ظروف مسی قدیمی که لعاب ندارد پخت غذا در آن صحیح نیست.
باید بدانیم در کتاب‌های مرجع طب سنتی استفاده از ظروف مسی به شدت منع شده است! ظروف مسی که تحت عنوان «نحاس» یاد شده، از مضرترین ظروف برای طبخ غذا عنوان شده است.
در کتاب تغذیه در طب ایرانی، اسلامی ظروف مسی و روی به دلیل آزاد کردن این عناصر با ارزش به غذا باعث تاثیر بر عملکرد سیستم مغز و اعصاب و غدد درون ریز بدن می‌شوند یکی از مضرات ظروف مسی اکسید شدن آنهاست که بسیار خطرناک است و باید به موقع قلع اندود شود.
در کتاب «مفرح القلوب»، که شرح کتاب قانونچه در طب است (قرن هشتم هجری قمری)، حکیم محمد ارزانی، از بزرگترین حکمای طب ایرانی، می‌گوید: «طبخ طعام در انای نحاس (ظرف مسی) خوب نیست مخصوصا اگر مدت زمان پخت زیاد باشد و نیز غذا چرب و ترش باشد.
قلع اندود کردن آن اگرچه مضرت آن را کم می‌کند، ولی بطور کامل زیان آن را برطرف نمی‌کند. حکیم محمد ارزانی قلع اندود کردن مکرر را توصیه نمی‌کند و نهی شدید کرده از ظرف مسی که قلع آن رفته است. مداومت در مصرف ظرف مسی را موجب ایجاد جذام دانسته اند. بهترین ظروف از دیدگاه ایشان ظروف آبگینه (پیرکس امروزه) و چینی است.

در کتاب تحفة المؤمنین، تألیف سید محمد مؤمن تنکابنی؛ طبیب قرن ۱۱، که از منابع معتبر در خصوص دارو و مفردات طبی است، مصرف ظروف مسی خصوصا بی قلع آن بسیار مضر توصیف شده است.
در کتاب مخزن الادویه، تألیف حکیم عقیلی خراسانی؛ دانشمند و طبیب بزرگ قرن ۱۲ هجری قمری، که از کاملترین و جامعترین مجموعه دارویی در میراث طب سنتی ایران است، آمده آشامیدن غذا‌های ترش، لبنیات، گوشت ها، در ظرف مس بی قلع خصوصا آنکه مدتی در آن مانده باشد بسیار مضر است و باعث ایجاد بیماری برص (نوعی لکه‌های پوستی) می‌شود.
شیخ الرئیس نیز در کتاب قانون گفته است: «واجب است که پرهیز کنید از طبخ آنچه که شور یا چرب و یا شیرین است مانند گوشت و لبنیات و آنچه که ترش است در ظروف مسی و حتی آشامیدن در این ظروف، زیرا که بدون تردید زنگار می‌بندد و زنگار نیز سم قاتل است.»