ترامپ سیاست خارجی ندارد

این روزنامه آمریکایی در مطلبی به قلم فرید زکریا نوشت: ترامپ سه ماه پیش به طور ناگهانی نیروهای آمریکایی را از شمال سوریه که در آنجا تا حدودی برای خنثی کردن تلاش های ایران برای تسلط سوریه حضور داشتند خارج کرد. ترامپ اظهار داشت: "رفتن به خاورمیانه یکی از بدترین تصمیماتی است که تاکنون در تاریخ کشور ما گرفته شده است." خب ، ترامپ هفته گذشته با صدور دستور حمله به مهمترین رهبر نظامی ایران و استقرار هزاران نظامی دیگر, حضور نظامی آمریکا در منطقه را به شدت افزایش داد. چگونه می توان این سیاست خاورمیانه را درک کرد؟
وضع, گیج کننده تر می شود. تقریباً در همان زمان که ترامپ فوراً نیروهای آمریکایی را از آنچه "ماسه خونین" سوریه نامیده بود خارج می کرد، سه هزار نیروی اضافی را به عربستان سعودی اعزام کرد.هنگامی که از ترامپ سئوال شد، وی پاسخ داد سعودی ها, پول این استقرار نیرو را پرداخت خواهند کرد. تنها چند هفته پس از اعلام خبر خروج از سوریه، ترامپ تصمیم خود را تغییر داد و برخی از نظامیان را برای "نفت" در شمال سوریه باقی گذاشت. آیا اکنون همه چیز روشن است؟
ترامپ پس از کشتن ژنرال قاسم سلیمانی در هفته گذشته هشدار داد اگر ایران به "هر آمریکایی یا دارایی های آمریکا" حمله کند، وی "بسیار سریع و بسیار سخت" تلافی می کند. ترامپ پس از حمله ایران به دو پایگاه که میزبان نیروهای آمریکایی در عراق بودند هیچ کاری نکرد و اعلام کرد به نظر می رسد تهران دست از فعالیت کردن برداشته باشد.
نویسنده مقاله در ادامه نوشت: خوشحالم که ترامپ تصمیم به تنش زدایی گرفت اما این واقعیت این موضوع را تغییر نمی دهد که او دوباره تصمیم خود را تغییر داد.
مشکل در سیاست خارجی ترامپ به هیچ اقدام خاصی مربوط نمی شود. کشتن سلیمانی می توانست به عنوان روشی برای پاسخ به اقدامات تحریک آمیز ایران توجیه شود، اما این اقدام هم مانند بسیاری از سیاست های خارجی ترامپ بسیار شتابزده, بدون برنامه ریزی و غیر منسجم انجام شد. مطابق معمول, تاثیر اصلی, سردرگمی و هرج و مرج است. ترامپ به خودش زحمت نداد تا با دولت عراق که حمله در خاک آنها انجام شد هماهنگی کند. پس از اعتراض دولت عراق و ابراز تمایل به خروج نیروهای آمریکایی از عراق ، ترامپ تهدید کرد عراق را تحریم خواهد کرد و تا زمان پرداخت میلیاردها دلار پول برای یک پایگاه هوایی به آمریکا, از عراق خارج نمی شود.
سیاستی که می توانست باعث کاهش چشمگیر قدرت ایران شود، ممکن است موجب خروج نیروهای آمریکایی از عراق شود که سالها هدف اصلی ایران در منطقه بوده است.
این یک نمونه تنها نیست. ترامپ, سیاست خود را در قبال کره شمالی با تهدید "آتش و خشم آنطور که جهانیان هرگز ندیده اند" آغاز کرد و با تمسخر کیم جونگ اون رهبر کره شمالی وی را "مرد راکتی " خواند. ترامپ خیلی زود محبت بی بدیل خود به رهبر کره شمالی را اعلام کرد و گفت "ما عاشق شدیم". ترامپ با برگزاری سه دیدار با رهبر کره شمالی, امتیازات بی سابقه ای به وی داد. ترامپ همچنان امیدوار بود توافقی بدست بیاید و با وجود تمام نشانه ها مبنی بر عدم تمایل رهبر کره شمالی, به رابطه عاشقانه یک طرفه خود ادامه داد و سابقه تقریبا بی رقیب رژیم کره شمالی در بی رحمی و ترس را به حداقل رساند.
ترامپ هشدار داده بود که اگر مسیر کره شمالی متوقف نشود، جهان با وضعیت وخیمی روبرو خواهد شد و به خطرات بروز یک درگیری منطقه ای اشاره کرد. خب، کره شمالی به مسیر خود ادامه می دهد. در حقیقت، رهبر کره شمالی اخیراً قول داده است یک "سلاح راهبردی جدید" را رونمایی می کند که هیچ نگرانی یا حتی واکنشی از سوی ترامپ به همراه نداشته است.
ترامپ, سیاست خارجی ندارد. وی هوس هایی دارد- یکجانبه گرایی, جنگ طلبی و انزوا طلبی- که بعضی از اینها هم ضد و نقیض هستند. برخی اوقات ممکن است یکی از این هوس ها شدت بیشتری بگیرد که این وضع معمولا به سبب این احساس ترامپ است که وی احتمال دارد ضعیف یا احمق به نظر برسد. اقدامات ترامپ اغلب بدون مشورت انجام می شوند و بعد افراد بله قربان گوی وی برای دفاع از او صف می کشند و از وی حمایت می کنند.