جرج بوش پدر درگذشت

جرج بوش (پدر) رئیس جمهور اسبق آمریکا در سن 94 سالگی درگذشت. جرج هربرت واکر بوش George Herbert Walker Bush (زاده ۱۲ ژوئن ۱۹۲۴) چهل و یکمین رئیس جمهور ایالات متحده آمریکا از حزب جمهوری‌خواه بین سال‌های ۱۹۸۹ و ۱۹۹۳ بود. او فرزند پرسکات بوش، سناتور ایالات متحده در سال‌های ۱۹۵۳ تا ۱۹۶۳ و دوروتی واکر بوش است. 

بنابر گزارش‌ها بخش اعظمی از ثروت خانواده بوش پدر در نتیجه همکاری پرسکات بوش، سناتور سابق کنگره، با حامیان مالی حزب نازی آلمان پدید آمده است.
حتی مستنداتی وجود دارد مبنی بر اینکه پرسکات بوش، در دهه 1940 در یک توطئه کودتا نقش داشت که هدف آن پیاده‌سازی یک حکومت فاشیستی به مانند آلمان و ایتالیا در آمریکا بوده است. البته این کودتا ناکام ماند.
جرج بوش پسر، رئیس جمهور سابق آمریکا و جب بوش چهل و سومین فرماندار فلوریدا نیز از فرزندان وی هستند.

• دوران جوانی
جرج بوش پس از فارغ‌التحصیلی از آکادمی فلیپس در هیجده سالگی با عنوان خلبان به نیروی دریایی ارتش ایالات متحده پیوست و به جنگ جهانی دوم رفت.
در سال ۱۹۴۵، جرج بوش پدر وارد دانشگاه ییل شد و در آن جا به عضویت محفل مخفی جمجمه و استخوان درآمد. بعضی عقیده دارند که عضویت وی در این گروه باعث شد که با خانواده‌های بانفوذی آشنا شود که شغل آینده وی را تحت تأثیر قرار دادند.
گفته می‌شود "انجمن جمجمه و استخوان" توسط فردی به نام ویلیام هانتینگتون راسل (William Huntington Russell) و آلفونسو تافت (Alphonso Taft) در دانشگاه ییل و در سال 1832 آمریکا تشکیل شد. از دیگر اعضای این انجمن می‌توان به جان کری رقیب جرج بوش در انتخابات ریاست جمهوری آمریکا اشاره نمود. پنج نفر از اعضای کابینه بوش سابقه عضویت در این انجمن را داشتند.
عضویت رؤسای جمهور آمریکا در ساختارها و لژهای فراماسونری چیز جدیدی نیست. برخی معتقدند که در حقیقت بخش اعظمی از سیاستمداران آمریکا از طریق پیوندهایی که با محافل مخفی دارند پله‌های نردبان قدرت را طی می‌کنند. از ۴۱ رئیس جمهوری آمریکا ۱۷ نفر آنها از سال ۱۷۹۹ تا ۲۰۱۰ عضو لژهای ماسونی بودند. از این عده ۴ نفرشان عضو لژ اوهایو سه نفر عضو لژ تنسی ۲ نفر عضو لژ نیویورک و بقیه از لژهای واشنگتن، پاناما، میسوری، تگزاس و ویرجینیا بودند.
در سالنامه‌های ۱۹۶۵-۱۹۶۴ ماسونی (مرکز برادران ماسونیک‌) اسامی پانزده رییس جمهور عضو لژهای ماسونی به ترتیب زیر نوشته شده است: جرج واشنگتن، بنیامین فرانکلین، جیمز مونروئه، اندرو جکسون، جیمز ناکس پولک، جمیز بوکانان، اندرو جانسون، جیمز آبراهام گارفیلد، ویلیام مک کینلی، تئودور روزولت، هری ترومن و لیندن جانسون.
در دوره‌های بعد به این فهرست رونالد ریگان، جورج بوش پدر و پسر و باراک اوباما نیز اضافه شدند.

• قبل از ریاست جمهوری
جرج هربرت واکر بوش (بوش پدر) که با وساطت پدر خود به سیا راه یافته بود، پس از ترور کندی از این سازمان بیرون آمد تا در انتخابات کنگره شرکت نماید، وی با شعارهایی در مخالفت یا "قانون آزادی‌های مدنی" و "پیمان منع آزمایشات هسته‌ای" وارد انتخابات شد. او در سخنرانی‌های خود اعلام داشت که باید به تبعیدی‌های کوبا سلاح داده شود تا کاسترو را سرنگون نمایند.
وی همچنین پیشنهاد داد به ویتنام جنوبی سلاح هسته‌ای داده شود تا از آن علیه ویتنام شمالی استفاده نماید. اگرچه وی دارای پشتیبانانی قوی در میان مردان نفتی بود اما در آن زمان جامعه آمریکایی به افکار افراطی وی اقبال نشان نداد.
وی با تعدیل مواضع خود بار دیگر در انتخابات شرکت کرده و توانست در سال 1967 از تگزاس به مجلس آمریکا راه یابد. وی در سال 1970 دومین شکست خود را نیز متحمل شد و از راه‌یابی به سنا باز ماند. با این حال حیات سیاسی وی تداوم یافت و وی به عنوان سفیر آمریکا در سازمان ملل در دوران نیکسون (1973-1971)، فرستاده ویژه به چین (1975-1974)، یازدهمین رئیس سیا (1977-1976) و معاون ریگان (1989-1981) فعالیت نمود.

• دوران ریاست جمهوری
جرج بوش پدر در انتخابات ریاست جمهوری ایالات متحده آمریکا سال ۱۹۸۸ به عنوان نامزد جمهوری‌خواهان مطرح شد و توانست مایکل دوکاکیس رقیب خود از حزب دموکرات ایالات متحده آمریکا را مقهور کند و رئیس‌جمهور آمریکا شود.
سیاست خارجی، مشخصه بارز دوران ریاست‌جمهوری او بود. آن هم در دوره‌ای که کمونیسم در اروپای شرقی در حال فروپاشی بود و با فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی، آمریکا به عنوان تنها ابرقدرت جهان باقی می‌ماند.
بوش پدر در اولین سال زمامداریش با بحران گروگانگیری لبنان مواجه شد.
بوش پدر در سال ۱۹۹۱ در راس ائتلافی بین‌المللی متشکل از برخی از کشورهای غربی - آفریقایی و کشورهای عرب حاشیه خلیج فارس برای آزادی کویت از اشغال رژیم بعث عراق وارد عمل شد. رژیم بعث عراق پیش از این با حمایت دولت‌های قبلی آمریکا وارد جنگ با ایران شده بود.

• دوران بعد از ریاست جمهوری:
چهار سال بعد در سال 1993 علی‌رغم پیروزی در جنگ خلیج فارس به علت نادیده گرفتن امور داخلی و اقتصاد در حال افول آمریکا قافیه را به کلینتون باخت، تا هشت سال بعد پسر وی راه ناتمام او را ادامه دهد.
بوش پدر در سال‌های پایانی عمرش در نقش سیاست‌مداری پیشکسوت به سفر به دور دنیا پرداخت. در این شرایط چند زن در سال ۲۰۱۸ جورج بوش پدر را به آزار جنسی متهم کردند.
جورج بوش پدر دو سال گذشته بارها از دونالد ترامپ انتقاد کرد و او را شایسته مقام ریاست‌ جمهوری ندانست. بوش پدر در کتاب اخیرش آقای ترامپ را "لاف زن" خوانده بود.

عبدالرضا خلیلی
-----------------------------------------------------
پی نوشت:
1- در سال 1922 زمانی که جرج واکر (George Walker)، رئیس شرکت هریمن (W. A. Harriman & Co)، بود آوریل هریمن (Averell Harriman) به برلین رفت تا در آلمان برای این بانک شعبه‌ای ایجاد نماید. وی در برلین با فریتز تیسن (Fritz Thyssen)، حامی مالی اصلی آدولف هیتلر، دیدار نمود. در آن زمان بود که توافقات اولیه برای ایجاد بانکی برای تیسن در نیویورک منعقد گردید. دو سال بعد، شرکت هریمن "شرکت بانکداری یونایتد" (Union Banking Corporation) را در منهتن پدید آوردند تا پول‌های آلمان را که از طریق بانک تیسن در هلند سرازیر می‌شد برای خرید کالاهای آمریکایی هزینه نمایند. مدیران هریمن این معاملات را "پروژه هیتلر" نامیدند.
پرسکات بوش در 1 می 1926، به شرکت هریمن پیوست تا در آنجا به عنوان قائم مقام جرج واکر، پدرزن خویش، فعالیت نماید. تحقیقات بعدی دولت آمریکا نشان دادند که "شرکت بانکداری یونایتد" زیر نظر بوش-واکر به صورت مستقیم با "شرکت فولاد یونایتد" زیر نظر فیتس معامله می‌کرد. این شرکت بخش اعظمی از نیازهای صنایع آلمان را تأمین می‌کرد.
اگرچه "پروژه هیتلر" به جنگ جهانی دوم ختم شده و در حدود 62 میلون کشته در پی داشت اما هریمن، بوش و واکر هیچگاه به خاطر کمک به بوش تحت تعقیب قرار نگرفتند و هویت آنها نیز هرگز در رسانه‌ها فاش نشد. پرسکات بوش با پول‌هایی که از "پروژه هیتلر" بدست آورده بود در سال 1952 از ایالت کنکتیکات به مجلس سنا راه یافت و در این زمان بود که به تدریج پسر خود جرج هربرت واکر بوش (جرج بوش پدر) را وارد عرصه سیاست ساخت.
تحقیقاتی که توسط رادیو بی‌بی‌سی 4 انجام گرفته‌اند نشان می‌دهند پرسکات بوش، پدربزرگ بوش، در دهه 1940 در یک توطئه کودتا نقش داشت که هدف آن پیاده‌سازی یک حکومت فاشیستی به مانند آلمان و ایتالیا در آمریکا بود. در سال 1933، گروهی مخفی متشکل از برخی افراد ثروتمند و صاحبان صنایع با ژنرال اسمدلی باتلر (Smedly Batler) تماس گرفته و از وی خواستند تا فرماندهی ارتشی 500/000 نفری برای سرنگونی دولت فرانکلین دلانو روزولت، رئیس‌جمهور وقت، را بر عهده بگیرد.
باتلر در ابتدا با این گروه همراهی کرد تا افراد دخیل در آن را شناسایی نماید. وی سپس در شهادت خود در کمیته فعالیت‌های غیرآمریکایی مجلس آمریکا به نام این افراد اشاره کرد. کمیته از احضار افراد نامبرده خودداری نمود و شهادت باتلر نیز بعدها معدوم شد و بدین ترتیب سعی نمود تا این موضوع در خفاء باقی بماند.بعدها، در سال 1936، ویلیام داد (William Dodd)، سفیر آمریکا در آلمان، طی نامه‌ای به روزولت پرده از این ماجرا برداشته و اعلام داشت که برخی از خانواده‌های پرنفوذ آمریکایی سعی دارند که طی کودتایی حکومت فاشیستی را در آمریکا پیاده سازند. با توجه به ارتباطات مالی گسترده پرسکات با المان نازی وی نیز یقینا یکی از توطئه‌چین‌ها بوده است. اگرچه وی در اجرای این نقشه ناکام ماند اما نوه وی، جرج واکر بوش، توانست به آرزوی وی جامعه عمل پوشانده و حکومتی فاشیستی را در آمریکا پدید آورد.