جلوه‌های زیبای طبیعت در قلب کوه‌های لارستان

به گزارش خبرگزاری صدا و سیما، مرکز فارس، در نزدیکی صحرای باغ لارستان غاری کهن با عجایب بسیار وجود دارد، این غار به نام «بنوو» دارای کتبیه‌هایی به زبان سانسکریت است و چهارطاقی‌هایی مربوط به دوران ساسانیان در نزدیکی آن قرار دارد.
علی نخبه، کارشناس زمین‌شناسی درباره این غارمی‌گوید: غار بن وو یکی از قدیمی‌ترین غار‌های منطقه و حتی ایران است و نقش مهمی در ژئوتوریسم منطقه لارستان دارد. این غار آهکی و ذخایر آبی خاصی دارد که باید حفظ شوند.
زهرا تفضلی کارشناس باستان‌شناسی هم بر این باور است که در این غار هر سه نوع گردشگری تاریخی، طبیعی و جغرافیایی دیده می‌شود.

غار بن وو ترکیبی بی‌نظیر از تاریخ و ژئوتوریسم است و در مسیر غار بهترین و زیباترین دره‌ها وجود دارد که می‌تواند فرصتی برای سرمایه‌گذاری در زمینه گردشگری طبیعی و تاریخی باشد و تا حدودی مشکلات مربوط به بیکاری را در منطقه کاهش دهد.
این غار از لحاظ اکوتوریسم  یکی از مناطق بی‌نظیر ایران با وسعت ۳۰۰۰ متر مربع و با ارتفاع ۵۰ متر در دل کوه گاوبست از رشته کوه‌های زاگرس جنوبی واقع شده است.
درباره نام این غار شگفت‌انگیز اقوال مختلفی وجود دارد از آن جمله عده‌ای بر این عقیده‌اند که نام اصلی آن داد بنیاد (محلی که برای دادخواهی) است و گروهی دیگر نیز نام آن را بن وو که ریشه لغوی آن در زبان محلی تقریبا" شیبه داد بنیاد است، می‌دانند.

در این غار بیش از ۲۴ حوض برای جمع‌آوری آبی که در طول سال از سقف غار به صورت قطره‌های ممتد می‌چکد، توسط ساکنان اولیه آن ساخته شده است که در حال حاضر تقریبا ۱۵ عدد آن سالم مانده و به روال گذشته عشایر ساکن در این محل از آب‌های جمع‌آوری شده استفاده‌های فراوان می‌برند.
کناره‌های دیوار غار ۱۲ حوضچه آب تقریبا به ابعاد ۵ در ۳ و در راستای جنوبی ۷ حوضچه به ابعاد ۵ در ۴ متر وجود دارد که در ضلع غربی آن ۴ پلکان با خیز ۳۰ سانتی‌متر ساخته شده است.

از عجایب دیگر این غار این است که چشمه آب شیرین آن در تمام فصول سال چه در سال‌های پرباران و چه در خشکسالی جاری است.
نوشته‌های برجای مانده بر سنگ‌ها حاکی از آن است که این محل روزگاری محل سکونت افرادی بوده است که زبان سانسکریت داشته‌اند و سمبل‌های در بنوو حکایت از وجود دین شیواپرستی در عمادده و به ویژه در غار بنوو دارد. شیوا یا خدای درهم کوبنده هنگامی که خشم می‌گیرد نماد نابودی ظلم و ستم است.
معمولا پیروان شیوا دوست دارند در انزوا زندگی کنند و با ریاضت‌های فراوان و گاه چند ساله خود را برای کار‌های عجیب و غریب آماده می‌کنند. هم‌چنین سنگ نوشته‌ها و آثار حجاری شده در دل کوه و بر روی سنگ‌ها و منزلگاه‌ها در جا‌های مختلف و پراکنده در کوه گاوبست حکایت از آن دارد که این قبیله نسبتا بزرگ در جا‌های مختلف این کوه زندگی می‌کرده‌اند که آثاری را مانند برستو (در زبان محلی) یا بارانستان، قلعه قلات، گورستان‌های قدیمی که تا چندی پیش اثر آن‌ها قابل مشاهده بود از خود به جای گذاشته‌اند.
با وجود قدمت این غار و سابقه باستانی هم چنین آثار بر جای مانده در آن متاسفانه توجه جدی به این اثر نشده و آثار کندوکاو‌های غیر مجاز افراد سودجو متاسفانه در جای جای این مکان باستانی به چشم می‌خورد.
در بخش‌هایی از دیواره‌های اطراف غار نیز نوشته‌هایی به خط عبری دیده می‌شود. درون غار هوای خنک و مرطوب جریان دارد.

کف غار ناهموار است و شیب آن به سمت دهانه غار است. پیمایش این غار نیاز به ابزار فنی ندارد و بهترین زمان بازدید از آن فصل بهار است.
غار بنوو با شماره ۳۰۱۱۹ در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسید.
شهرستان لارستان در ۳۳۷ کیلومتری جنوب شیراز قرار دارد.