پخش زنده
امروز: -
هافينگتن پست؛
دوستي آمريکا با ديکتاتورها مسيري تکراري و بي پايان
دوستي آمريکا با ديکتاتورها مسير تکراري و بي پايان مناقشه اي است که با خون و ثروت آمريکايي ها در هم آميخته است.
به گزارش سرويس بين الملل خبرگزاري صداوسيما به نقل از روزنامه هافينگتون پست؛ دوستي آمريکا با ديکتاتورها مسير تکراري و بي پايان مناقشه اي است که با خون و ثروت آمريکايي ها در هم آميخته است.
روزنامه هافينگتون پست در پايگاه اينترنتي خود با اشاره به سخن معروف هري ترومن به «سوموزا»، ديکتاتور نيکاراگوئه که «بله، او حرامزاده است، اما آدم ماست» نشان دهنده دوستي آمريکا با ديکتاتورهاي ظالم است و درکي درست و دقيق از شيوه شکل گيري سياست خارجي آمريکا در قبال کشورهاي جهان سوم در دوران پس از جنگ جهاني دوم به دست مي دهد. آمريکا همواره تعهد خود را به حقوق بشر در بوق و کرنا مي کند و مي گويد يک دولت نمونه است اما از طرفي از ديکتاتورهايي حمايت مي کند که فقط مي توانند در کوتاه مدت ثبات داشته باشند و منافع اقتصادي و نظامي آمريکا را تأمين کنند. آمريکا در خليج فارس و در برخورد با ايران و عراق اين مسير را دنبال کرده است و درباره عربستان سعودي، حتي حمايت خود را دوبرابر کرده است.
آمريکا پس از تباني با سرويس اطلاعاتي انگليس (ام آي 6) سال 1953 و سرنگوني محمد مصدق نخست وزير ايران و بازگرداندن محمدرضا به قدرت، پليس مخفي ظالمي را براي وي به وجود آورد و تسليحات نظامي پيشرفته اي به شاه ايران فروخت و با افتخار اعلام کرد پادشاه ايران ژاندارم منطقه خليج فارس است؛ اما آمريکا موارد نقض حقوق بشر و حکومت ظالمانه وي را ناديده گرفت. شاه به سبب برخورداري از حمايت واشنگتن به ظالمي تبديل شد که ظلمش روز افزون بود و مردم ايران هم به نوبه خود سياست هاي وي را به آمريکا نسبت مي دادند تا اينکه انقلاب رخ داد و ايراني ها شاه را سرنگون کردند و خشم خود را عليه آمريکا به منصه ظهور رساندند.
پس از جريان گروگانگيري در تهران، آمريکا که به ژاندارم جديد در منطقه نياز داشت، صدام را در آغوش کشيد. صدام به جايگاهي رسانده شد که به متحد آمريکا مبدل شد؛ آمريکا به صدام اطلاعات نظامي و سلاح هاي کشتار جمعي فروخت تا از آنها عليه ايران استفاده کند؛ روزنامه واشنگتن پست، يکي از پرفروش ترين روزنامه هاي آمريکايي، با سفير صدام در آمريکا مانند نماينده يک دولت روشنفکر برخورد مي کرد. صدام که از حمايت آمريکا مطمئن شده بود ظلم خود را تشديد کرد. وي از سلاح هاي کشتار جمعي عليه مردم کرد عراق استفاده، شيعيان را در اين کشور سرکوب و به کويت حمله کرد. اما پس از آنکه صدام منافع نفتي آمريکا را در عربستان سعودي به خطر انداخت، آمريکا چاره اي نداشت جز آنکه جنگي پرهزينه را عليه وي شروع کند.
پس از سرنگوني صدام، آمريکا رژيم شيعه را در بغداد محتاطانه در آغوش کشيد تا نفوذ ايران را در عراق و در منطقه مهار و جنگ خود را با داعش تشديد کند. اما روابط خصمانه کنوني آمريکا با ايران و عراقي که با ايران ارتباط نزديکي دارد، باعث شد دولت ترامپ حمايت خود را از پادشاه سلمان و پسرش، شاهزاده محمد افزايش دهد. دونالد ترامپ در نخستين سفر خارجي خود به عربستان سعودي رفت تا حمايت خود را از پادشاه سلمان به همه نشان دهد و فروش تسليحات به اين کشور را افزايش دهد و همکاري هاي آمريکا را با عربستان سعودي در جنگ يمن و ساير کشورهاي منطقه تحکيم بخشد. کوشنر، داماد ترامپ و سزار خاورميانه، چندين بار با محمد بن سلمان ديدار کرده است، اين دو پيوندهاي محکمي دارند. ترامپ به تازگي اعلام کرد که پادشاه سلمان مي داند چه کار مي کند؛ وي همچنين گفته است که سلمان از حمايت کامل آمريکا برخوردار است. به علاوه، رئيس جمهور آمريکا و تيمش حمله اي تند عليه ايران - دشمن منطقه اي عربستان سعودي و اسرائيل - به راه انداخته است.
آيا آل سعود، به ويژه محمد بن سلمان، «حرامزاده» جديد ما آمريکايي هاست يا اينکه محمد بن سلمان يک اصلاحطلب دموکراتيک است که شايستگي حمايت کامل آمريکا را دارد. آيا پادشاه سلمان و محمد بن سلمان يا به طور کلي آل سعود، حاکمان روشنفکري هستند؟ آيا آنها ايجادکنندگان نهادها در اين کشور، به ويژه حکومت قانون و قوه قضائيه مستقل هستند؟ آيا آنها مسلمانان متعهدي هستند که عدالت را محور اصلي اسلام مي دانند؟ اين پرسش ها را مي توان ادامه داد، اما اجازه دهيد در اينجا متوقف شويم. من خود از زبان چند تن از اعضاي آل سعود شنيده ام که «اين کشور از آنِ ماست، عبدالعزيز آن را با شمشير تصرف کرد، ديگران هم مي توانستند اين کار را بکنند اما نکردند.» مهم تر اينکه، من از يک منتقد شنيدم که شاهزاده نايف (وزير کشور و مشاور ارشد سلمان) به گروهي از رهبران تجاري سعودي سر ميز شام گفته است: «ما مانند خانواده سلطنتي انگليس احمق نيستيم؛ ما هرگز شکل سلطنت مبتني بر قانون اساسي به خود نخواهيم گرفت؛ ما براي حفظ ميراث خود تا جايي مي جنگيم که خون خيابان ها را فرا گيرد؛ اگر کسي اين را دوست ندارد، درها باز است و مي تواند از اين پادشاهي خارج شود.»
ما درباره تعهد آل سعود به اسلام ترديد نمي کنيم، اما مي دانيم که اسلام عدالت، سبک زندگي ميانه رو، تقسيم نعمات الهي براي همه و جلوگيري از بي عدالتي در درآمد و ثروت را ترويج مي کند. آل سعود ممکن است مستبد باشند، اما آيا محمد بن سلمان فردي متفاوت است؟ آيا يک اصلاح طلب متعهد است و انتصابش قبل از هزاران شاهزاده ديگر به عنوان وليعهد به معناي آينده اي روشن براي عربستان سعودي است؟ پادشاه سلمان ترتيب جانشيني را برهم زده است و به طور مستقيم قدرت بي سابقه اي را در اختيار پسر جوانش قرار داده است. ما بر اين باوريم که دست کم تعدادي از شاهزاده ها از رسيدن سريع وي به قدرت، آن هم پيش از صدها شاهزاده ارشد ديگر، آزرده خاطر شده اند. تصميمات محمد بن سلمان ممکن است براي هزاران شاهزاده ديگر، بديمني به دنبال داشته باشد، چراکه وي ممکن است شوراي همکاري خليج (فارس) را از هم فرو بپاشد، عربستان سعودي را در نبردي ديگر با ايران گرفتار کند و باعث کاهش حمايت آمريکا از دولت سعودي شود. در اين صورت، آل سعود ممکن است از قدرت کنار روند و جايگاه خود را از دست بدهند و دسترسي آنان از خزانه ملي قطع شود.
محمد بن سلمان يک اصلاح طلب نيست، بلکه تشنه قدرت است. فهرست خريدهاي وي از زمان به قدرت رسيدن شامل اين موارد است: يک قايق تفريحي 550 ميليون دلاري (که در جنوب فرانسه خريداري شد)، يک نقاشي کمياب به ارزش 450 ميليون دلار و يک خانه سلطنتي به ارزش 320 ميليون دلار در فرانسه. هزينه اين دارائي ها از محل درآمد کار سخت و دشوار وي نبوده است، بلکه از خزانه کشور تأمين شده است. محمد بن سلمان چند صد شاهزاده، مقام ارشد دولتي و تاجر را به اتهام فساد بازداشت کرده است. همه اين بازداشت ها بدون فرآيند و رويه مناسب صورت گرفته است و برخي از بازداشت شدگان به شرط پرداخت پول آزاد شده اند. آيا بازداشت اين شاهزاده هاي منتقد که تهديدي براي محمد بن سلمان محسوب مي شوند، تسويه حسابي افراطي بود يا تلاشي درازمدت براي مقابله با فساد لجام گسيخته در عربستان سعودي؟ اگر محمد بن سلمان يک حکمران دموکراتيک و شايسته حمايت آمريکاست، پس چگونه وي مي خواهد خريدهاي عجيب و غريبش را از محل خزانه ملي توجيه کند؟
محمد بن سلمان براي جلب حمايت نسل جوان در عربستان سعودي و همين طور جلب حمايت آمريکا، اقدامات سطحي اندکي صورت داده است. وي تصميم گرفته است به زنان اجازه رانندگي بدهد و سينماها را سال 2018 به روي مردم باز کند. اگرچه ممکن است اين اقدامات باعث جلب توجه مردم شود، اما اين نهادهاي مؤثر هستند که کشور به آنها نياز دارد - قانون اساسي، حکومت قانون، قوه قضائيه مستقل، حمايت از املاک خصوصي، قانون و اجراي قانون، پيشرفت به سمت حکومت مردمي.
ماجراجويي هاي محمد بن سلمان بسيار خطرناک است، به ويژه در يمن، جايي که وبا و بمباران گسترده مردم از سوي سعودي ها به يکي از بزرگترين فجايع انساني از زمان جنگ جهاني دوم تبديل شده است. دستان آمريکا و انگليس به سبب حمايت از محمد بن سلمان در اين جنگ، به خون آلوده است. مشاوران ترامپ و کوشنر به آنها گفته اند که تعهد بي مورد به محمد بن سلمان ندهند و از ادبيات ابهام آميز درباره وي استفاده نکنند. الفاظ مبهم و گفت و گوي مؤدبانه ممکن است به عنوان نوعي تشويق براي ادامه نبرد تفسير شود.
حمايت بي پروايانه آمريکا از محمد بن سلمان و ماجراجويي هاي وي کنار حملات لفظي آمريکا عليه ايران در حمايت از آل سعود، پيامدهايي در ايران به دنبال داشته و گفت و گو با تهران را دشوارتر کرده است.
دوستي آمريکا با ديکتاتورها مسير تکراري و بي پايان مناقشه اي است که با خون و ثروت آمريکايي ها در هم آميخته است. حمايت آمريکا از مستبدها بايد مشروط به يک جدول زماني باشد که بر اساس آن نهادهاي مؤثر دولتي تشکيل و حکومت قانون، حقوق بشر و مشارکت مردم در دولت در آن رعايت شود.
نظر شما