ترامپ هیچ طرحی برای مقابله با ایران ندارد

به گزارش سرویس بین الملل خبرگزاری صدا و سیما  این روزنامه در گزارشی به قلم دویل مک مانوس در پایگاه اینترنتی خود نوشت: هفته پیش، نیروهای تحت حمایت آمریکا در سوریه (گروه تکفیری صهیونیستی) داعش را از رقه -پایتخت خودخوانده خود- بیرون راندند. پس از سه سال مبارزه با «خلافتی» (خودخوانده) که زمانی بیشتر کشورهای غربی را به وحشت انداخته بود، بازپس گرفتن کنترل رقه، پیروزی بزرگی محسوب می شود. با این حال این پیروزی با شادی چندانی رو به رو نشد. ترامپ هیچ بیانیه رسمی درباره این موفقیت منتشر نکرد و اعلام نشد که این ماموریت پایان یافته است.
بخشی از دلیل این امر، این است که مبارزه با داعش دیگر رویداد مهمی نیست. دولت ترامپ به تازگی جنگ گسترده تری را در خاورمیانه (غرب آسیا) اعلام کرده است که این بار علیه ایران است.
وی سیزدهم اکتبر (جمعه، 21 مهر) اعلام کرد: «رژیم ایران همچنان حامی پیشرو تروریسم در جهان است. هر چه زمان بیشتری به این تهدید بی توجه باشیم،‌ این تهدید خطرناک تر می شود.» ترامپ گفت آمریکا تلاش های خود را - اعم از سیاسی، اقتصادی و نظامی- برای جلوگیری از گسترش نفوذ ایران در خاورمیانه (غرب آسیا) تشدید خواهد کرد.
اما یک مشکل وجود دارد: دولت ترامپ واقعاً نمی داند چگونه به این هدف دست یابد. اگر هم می داند، به کسی در این باره چیزی نمی گوید.
با اینکه کاخ سفید این ماه «راهبرد جدید در قبال ایران» را منتشر کرد، اما این سند چهار صفحه ای بیشتر، فهرستی صریح از نارضایتی ها از ایران، بدون توصیف روشن پیامدهای سوءرفتارهای ادعا شده بود.
به گفته جیمز اف. جفری، مشاور بلندپایه سابق در دولت جرج دبلیو. بوش، رئیس جمهور پیشین آمریکا، که به مشاوران ترامپ مشاوره داده است، «هیچ طرح راهبردی وجود ندارد. وی (ترامپ) ایران را به دوئل (مبارزه) طلبیده است، اما هیچ اسلحه ای برای این کار دارد.»
ایران تا همین حالا، قدرت خود را در سوریه به نمایش گذاشته است. دولت سوریه به شدت وابسته به کمک های نظامی و اقتصادی ایران است. مقامات آمریکایی ادعا می کنند بیشتر نظامیانی که در جنگ داخلی سوریه برای اسد مبارزه می کنند، نیروهای نیابتی تحت هدایت ایران هستند، نه یگان های ارتش سوریه.
بدتر از آن، به نظر می رسد اسد و متحدان ایرانی وی در مسیر پیروزی هستند. رژیم اسد به تدریج کنترل خود را بر بیشتر مناطق غربی سوریه تقویت کرده است، و هم اکنون -در بحبوحه شکست داعش- به سمت شرق سوریه نیز در حرکت است.
هفته پیش، نیروهای دولتی تحت حمایت ایران به شهر مدائن، واقع در جنوب شرقی رقه حرکت کرده اند، یعنی شهری که شورشیان تحت حمایت آمریکا امیدوار بودند آن را تصرف کنند. این منطقه به دو دلیل مهم است: یکی اینکه این شهر گذرگاه واقع در مرز عراق است، و اینکه نزدیک یک میدان نفت و گاز است که غنیمتی بزرگ در این جنگ به شمار می رود.
در مقطع فعلی، دولت ترامپ با وضعیتی دشوار رو به رو شده است: آیا دولت باید به حمایت آموزشی، تامین تسلیحاتی و پشتیبانی هوایی از شورشیان سوری که رقه را تصرف کردند، ادامه دهد و خطر بروز درگیری با نیروهای دولتی سوریه را که دوستانی همچون ایران و روسیه دارند، به جان بخرد؟
دولت ترامپ همچنین باید تصمیم بگیرد که آیا صدها مشاور آمریکایی را در داخل سوریه همچنان نگه دارد یا خیر. یک سخنگوی شورشیان سوری به تازگی گفت این شورشیان امیدوارند آمریکایی ها «در دهه های آینده» در سوریه بمانند.
خروج مشاوران آمریکایی از سوریه، به معنای توقف کمک به نیرویی است که آمریکا آن را سازماندهی کرده و آموزش داده است، و هفته پیش از شجاعت آن در درگیری تمجید کرد. همچنین این اقدام، آمریکا را از ابزاری که به این کشور کمک می کند از کنترل رژیم سوریه و متحدان ایرانی بر مناطق تحت کنترل شورشیان سوریه جلوگیری کند، محروم می کند.
فردریک، هوف، مقام سابق وزارت خارجه آمریکا که هم اکنون ریاست «مرکز خاورمیانه رفیق حریری در شورای آتلانتیک را بر عهده دارد، گفت: «اگر در عقب راندن ایران جدی هستید، نباید میدان را خالی کنید. در غیر این صورت، رژیم اسد -و کسانی که خلاء قدرتی ایجاد کردند که زمینه ساز رشد داعش شد- باز می گردند، در حالی که شماره در کنار ایستاده اید و تماشا می کنید.»
اما مشاوران آمریکایی برای کمک به شورشیان سوری در مبارزه با داعش در سوریه مستقر شده اند، نه جنگ داخلی علیه رژیم اسد.
جفری که هم اکنون در مؤسسه سیاست شرق نزدیک واشنگتن کار می کند، یک راه دیگر پیشنهاد کرد، یعنی تقویت ائتلاف آمریکا با ترکیه، عربستان سعودی، اسرائیل و دیگر قدرت های منطقه ای به منظور تقویت شورشیان سوری و بیرون راندن ایران.
وی گفت: «کاری که باید انجام دهیم، ایجاد ائتلافی برای جلوگیری از گسترش هر چه بیشتر قدرت ایران است. اما ما شاهد چنین اقدامی نیستیم.»
جفری تصریح کرد سوریه مانند گذشته صرفاً گزینه هایی را پیشنهاد می کند که جذابیتی ندارند. آمریکا می تواند نظامیان خود را در کشور نگه دارد، و با خطر گرفتار شدن نظامیانش در جنگ داخلی سوریه رو به رو شود، یا اینکه آنها را از سوریه خارج کند که ممکن است به معنای تن دادن به افزایش نفوذ ایران در این کشور باشد؛ افزایش نفوذی که ترامپ وعده داده است با آن مقابله خواهد کرد.
دولت مسیر خود را انتخاب نکرده است: شاید این از همه گزینه ها بدتر باشد: یعنی حرکت بی هدف و بدون داشتن طرحی روشن.
از این گذشته، این همان چیزی است که پس از موفقیت نظامی آمریکا و فتح بغداد در سال 2003 در عراق اتفاق افتاد. مقامات نظامی آمریکایی نتایج حمله سال 2003 به عراق را «موفقیت فاجعه بار» توصیف کردند.